Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αέριες μάζες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αέριες μάζες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΑΕΡΙΕΣ ΜΑΖΕΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

OTAN ο ατµοσφαιρικός αέρας παραµένει για αρκετές ηµέρες επάνω από εκτεταµένη γεωγραφική περιοχή, τότε αποκτά τα θερµοκρασιακά και υγροµετρικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας επάνω από την οποία είχε ακινητοποιηθεί.
 Τα χαρακτηριστικά αυτά διακρίνουν ολόκληρη την αέρια µάζα και κατά την οριζόντια και κατά την κατακόρυφη έννοια. Έτσι σε κάθε επίπεδο, επάνω από την επιφάνεια της Γης, η αέρια µάζα παρουσιάζει µια οµοιοµορφία κατά την οριζόντια έννοια.
Εποµένως σαν αέρια µάζα µπορεί να οριστεί ένα τεράστιο σώµα αέρα στην κατώτερη ατµόσφαιρα το οποίο χαρακτηρίζεται από οµοιογενή φυσικά χαρακτηριστικά της θερµοκρασίας, της υγρασίας και της πυκνότητας κατά την οριζόντια έννοια σε όλες τις στάθµες αυτής. Οπωσδήποτε αυτή η οµοιοµορφία δεν µπορεί στην πράξη να είναι απόλυτη αφού µια τέτοια αέρια µάζα µπορεί να έχει µια διάµετρο της τάξεως των 2000 χιλιοµέτρων και πλέον. Έτσι η υποκείµενη επιφάνεια δεν µπορεί να χαρακτηρίζεται από θερµοκρασιακή τουλάχιστον οµοιοµορφία που θα προσέδιδε τα ίδια χαρακτηριστικά στον υπερκείµενο αέρα. Οι αέριες µάζες συνδέονται άµεσα µε τις ατµοσφαιρικές διαταραχές και η ζώνη συνάντησης αυτών είναι η εστία γένεσης των διαταραχών, όπως πολύ χαρακτηριστικά συµβαίνει στα µέσα γεωγραφικά πλάτη. Οι αέριες µάζες γεννώνται επάνω από ορισµένες περιοχές του πλανήτη, οι οποίες ονοµάζονται πηγές των αερίων µαζών. Επειδή, ως γνωστό, η θέρµανση του αέρα αλλά και η τροφοδοσία σε υγρασία γίνεται ουσιαστικά από την επιφάνεια, η φύση της πηγής θα καθορίσει και τα χαρακτηριστικά της αέριας µάζας. Από τον ορισµό της αέριας µάζας συνάγεται ότι η πηγή θα πρέπει να είναι οµοιόµορφη από φυσική άποψη και να χαρακτηρίζεται από µια στασιµότητα της ατµοσφαιρικής κυκλοφορίας, η οποία εξαναγκάζει τον αέρα να µείνει για αρκετό χρονικό διάστηµα επάνω από την περιοχή για να του µεταδώσει τα χαρακτηριστικά της.
 Αυτές οι προϋποθέσεις πληρούνται µόνο επάνω από τους εκτεταµένους ωκεανούς ή τις ηπείρους σε περιοχές όπου υπάρχει κυριαρχία στάσιµων ή βραδέως κινουµένων αντικυκλώνων. Οι περιοχές αυτές πέρα από τη φύση της υποκείµενης επιφάνειας ( ξηρά, θάλασσα), γεωγραφικά συναντώνται από τη θερµή Ισηµερινή περιοχή µέχρι και τους πόλους, αποκτώντας διαφορετικά θερµοκρασιακά χαρακτηριστικά.
Οι αέριες µπορούν εποµένως ανάλογα µε τη γεωγραφική περιοχή που γεννιούνται και ανάλογα µε τη φύση της επιφάνειας χαρακτηρίζονται σαν Θερµές, Ψυχρές, Υγρές ή Ξηρές. Οι υγρές θα είναι θαλάσσιας προέλευσης (θαλάσσιες αέριες µάζες -m ) και οι ξηρές θα είναι ηπειρωτικής (ηπειρωτικές µάζες - c).
Ανάλογα λοιπόν µε τον τόπο προέλευσης οι αέριες µάζες σε:
(1) Αρκτικές, που συµβολίζονται µε Α (mΑ = θαλάσσια ή cA = ηπειρωτική ) ή ΑΑ (Ανταρκτικές) (2) Πολικές , µε σύµβολο το Ρ (mP, cP)
 (3) Τροπικές, µε σύµβολο το T (mT, cT) ,
 (4) Ισηµερινές, που συµβολίζονται µε το Ε και δεν υπάρχει διάκριση σε θαλάσσια ή ηπειρωτική, γιατί όλες είναι υγρές.
 Οι δύο πρώτες είναι ψυχρές και κινούνται από τα µεγαλύτερα πλάτη προς τα µικρότερα µεταφέροντας ψύχος, ενώ οι δύο τελευταίες είναι θερµές και κινούµενες προς τα µεγάλα πλάτη µεταφέρουν θερµότητα
. Οι τέσσερις αυτές κατηγορίες των αερίων µαζών διατάσσονται λοιπόν κατά γεωγραφικό πλάτος , που διάταξη τους ακολουθεί ακριβώς τη σειρά που παρουσιάζονται, αν κινηθούµε από τους Πόλους προς τον Ισηµερινό.
 Η περιοχή που ελέγχεται από κάθε αέρια µάζα παρουσιάζει και ιδιαίτερα κλιµατικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται άµεσα µε το είδος και τον τύπο της αέριας µάζας.